جاء الحق

جاء 1

حجاب از چهرهها برشد

پلیدی خودنمایی کرد و خفّاشان به رسوایی

نشان گشتند

همانهایی که هر لحظه به یک شکلاند

همانهایی که پایی در هوا دارند

و آنانی که همچون کَه اسیر گردبادند

رهی را خود نمیپویند و مقصد را نمیجویند

نمیپرسی چرا؟

چه مسخ باده و تاسند

اسیر جهل و پندارند

ولی آخر نمیدانند

که نجواها به فریاد و سپس عصیان

نسیمکها به باد و آنگهی طوفان بدل گردند

نمیدانند

که خورشید جهانافروز مطلع را نگون کرده است

و سنّت را

و قانون را

و خاور را

که پیوسته به مسلخ میکشانیدش

و از مشرق به مسند مینشانیدش

نپاییده است

خور از مغزب برون آمد

که گیتی را بیاراید

و این خود بدعتی زیباست

و فریادی رسا در پرتوش پیداست: جاء الحق.

+ نوشته شده در جمعه بیستم بهمن ۱۴۰۲ ساعت 21:36 توسط مجید رستنده  |